Yüksek bir yerden uyuyan şehri izlemek gibi birşey seni sevmek.
Sessiz ve sakin…

Tutup atmak yüreğini bulutlara belki. Sonra uçmak bir kuş özgürlüğünde, delice…
Gitmek uzak diyarlara, göç etmek eskiden. Konmak ürkek gönlüne köşe bucak, içinde kalmak. Anlatmak diline geleni, senden dinlemek. Uyumak geceye, güne uyanmak. Yüzünü görmek güneşin ilk ışığında, baharı seyretmek. Aşkın en yalın halinde sessiz şarkılar söylemek sanki. Sonra yürümek seninle, menzili uzun yollar gitmek. Yorulmak yanında, terlemek hatta. Yıkanmak hislerin en güzelinde, durulanmak. Zaman geçsin, zaman böyle bitsin istemek bazen.

***

Yüksek bir yerden boşluğa kendini bırakmak gibi bir şey seni sevmek.
Hazzın eşiğinde vermek canı, belki cenneti almak. Sessiz ve sakin…
ses-siz-ve-sa-kin…