Lanetli sokakların kirini kırkikindi yağmurları bile temizlemez. Yolları ve hikayeleri yürümekle aşınmaz bir kere. İnsanları desen, hiç yorulmaz.

Bir de herşeye aç köpekleri vardır vakitsiz uluyan; kirli, uyuz ve pasaklı. Hiçbiri gülümsemez yüzüne, diş göstermez. Belki korkudandır diye sorulmaz, üzerine gidilmez.

En önemlisi de lanetli anıları vardır bu sokakların, hatırlanmaz. Bazen gelir akla, iç çekilir ama asla söylenmez. Dua edilir belki, kötü anların uyuz köpekleri yemesi ve bir daha oradan geçmemek için. Sonra geçmişten kaçar gibi uzaklaşılır. Ağlanmaz hiç, ardında bir damla gözyaşı bile bırakılmaz.
Çünkü bilinir, lanetli sokakların kirini insanın temizleyemeyeceği…