Kırık bir sazın ince tellerinden nağmelerdi beni ağlatan.

Önemsemedim önceleri…
Ama boğulurken yaşlar gözümde, ellerim ıslandı.
Ertelenmiş ya da bekletilmiş hüzünlerin yağmurunda titrek dudaklarımın temrini gibi idi sana dair dualar…
Yücelen hislerimin ulviliği semada yankılanmıştı da, sen hiç oralı olmadın…Ben değil miydim insan?
Ben değil miydim ağırlaştırılmış duygular müebbeti?
Ama sen sormadın…