Bazen ben de ölüyorum
Yetmiyor sevgim yaşamaya
Yaşatmaz oluyor geceler
Sessizliğim içinde eriyorum

Yürüyorum karanlık yollarda
Bir muammadan bir muammaya
Ses vermiyor hiçbir ses
Uyutmuyor gürültüsüzlük

Esmiyor rüzgarlar yüzüme
Gözlerimi bile açmıyorum
Yanlışları yaşamaktansa
Bilmemeyi yeğliyorum

Karanlıklar sarıyor ruhumu
Kasvetli bir hale giriyorum
Sisli havalarda gezerken
Işıksız sabahları gözlüyorum

Dinmiyor oluyor bu ızdırap
Feryatlar birbiri ardına
Çığlıklarımsa hep sessiz
Gidiyorum…
Artık dünya hep bensiz