Hayat bazen istediğini vermez olur. Üzülürsün, için yanar. Susarsın. Sessizce gözyaşlarını içine akıtırsın. Dili tutulur sözlerin. Konuşamazsın. Belki ağlarsın. Dalarsın hayallere başka hayatlar arar gibi…

 

Sonra unutursun gerçekleri. Hayal alemindeki gerçeklerle yetinirsin. Umuttur onlar aslında. Yüzünde ufak bir tebessüm belirir…

 

Ardından gerçeklerle yüzleşmek için çıkarsın o dünyadan. Daha güçlüsündür. Ümidin vardır artık. Sebeplerin vardır. Hayatın sana vereceklerini sorgulamadan başına buyruk ve istediğinin olmasını isteyen biri olursun bir anda ve yeniden…

 

“Hazırım” dersin hayata… “Hazırım senden gelen her sefaya, her cefaya”…