İstanbul’dan almıştım seni
Martılara teslim etmiştim Üsküdar-Eminönü vapurunda
Ekmek gibi yakaladılar seni
Batan güneşte bir çizgi oldunuz

Artık özgürlük senindi…
Dalgalar benim,
Kargaşa benim,
Yalnızlık benimdi…

Yalan ve tutulmamış sözlerim vardı artık
Yoran şehirlerim vardı
Kandıran aynalara bakacaktım belki de
Bir gün yaşarken bir gün öldüren hayatlarım olacaktı
Artık topraklarım yoktu gömüleceğim
Yeşerteceğim davalarım asla olmayacaktı

***
Sevmemiştim kimseyi senin kadar
Sevilmemiştim çok defa böylesine
Yorulmamıştım aşktan

***

Güneşte kaybolmuştum uyandığımda
Eminönü’ne varmıştı vapur
Sirkeci treninde beni bekliyor buldum seni