Kaybedişlere gebe buluşlar ve aksi durumlar…

***

Şehirlerarası bir otobüs firmasının Kadıköy terminalinde üşümüş bir çocuk…
Biraz kaygılı ve biraz da çaresiz.
Kalanlarına kalmış az biraz memnuniyet var yüzünde.

Elleri…
Elleri üşümüş.
Ve üşümüş ellerini tutan bir dost el belirir meçhul zamanda…
Ve durur mekan seyreder tesadüfün böylesini.
Ötesinde gelen sarılmanında verdiği sevinçle serin hüzün karışımı tuzsuz gözyaşları ıslatır yanakları.
Ve akşamın soğukluğunda yokolma korkusuyla düşemez toprağa, iner sıcacık yüreklere.

Derken bir uzun yol başlar.
Uzundur yol.
Yol dediysek.

Üşümez artık eller uzun yolda.
Güven dolu gülücükler belirir yaşı kurumuş gamzelerde.
Ama yol uzundur…

Elleri üşümez çocuğun…
Yüreği üşümez…

***

Ve bilir insanlar…
Bilirler kaybedişler de buluşlara gebedir…