Anladım
Seni seviyorum
***
Biliyor musun?
Yokluğunda artan bir şiddetle hem de…
Senden kalanların gölgesindeki hayatıma sana ait olmayan renkleri katmadım hiç
Ve asla ihanet etmedim sevgine

Koymadım başka isimler yerine. Bıraktım öylece köhneleşse bile. Bıraktım kendime.

Bir dönem sensizlik ile sessizlik arasındaki benzerlikleri araştırdım gecelerce. Karanlıklar yokluğunu gizlerken ben şiirler yakardım mumlar yerine. Ateşinde yanarken alevlerden korktum. Ve dumanıma başka isler bulaştırmadım.

Sen kokan her günün sabahında ilk senden kalan nefesleri çektim içime ve güne açtım gözlerimi.

Senden izler sarmışken ruhumu ihanet edemedim bedenime. Ellerimle varlığını yoklarken boşluklarda kapandım içime. Ve bu kapanışlar o kadar uzardı ki; kendimde bulurdum seni. Söylemezdim kimseye. Sen bile bilmedin
Korktum. İzleri gizledim.
***
Kendime fısıldadım yağan yağmura aldırış etmeden.
Islak dudaklarımda iki hece

Seni seviyorum
Seni hala seviyorum