Seni düşünmek
Kalabalıklarda kalmak gibi…
Bilindik yüzlerden kaçıp,
Tüm varlığı reddetmek.
Seni düşünmek
Uçurumdan atlamak gibi…
Her an bir defa daha ölüp,
Yine yeniden dirilmek.
Seni düşünmek
Bir güle benzemek gibi…
Cennetten kokular sürünüp,
Kan rengine bürünmek.
Seni düşünmek
Kor ateşe düşmek gibi…
Tanrı’ya tam teslim olup,
Ölüme bile yürümek.
24 Haziran 2009 at 17:40
merhabalar,şiir çok güzel ayrıca diğer yazılarınızda öyle paylaşımlarınız için teşekkürler.
24 Haziran 2009 at 18:00
Ben teşekkür ederim diné.
Nick güzelmiş bu arada.
25 Haziran 2009 at 12:51
Teşekkürler