Anahtarının bende olmadığını bildiğim bir kilit üzerimde sanki. Günler geçiyor, geceler geçiyor yine hep aynı. Çok istesem de çözmeyi, çözemiyorum bir türlü. Dolandıkça karmaşık, boğulacak gibi oluyorum. Son nefeste inancım tutup, çekiyor ellerimden. Sonra kayboluyor gerçekler bir süreliğine. Derken bir yakaza uykusunda yürüyorum en özgür şekilde. Kısa zaman. Bitince rüyalar, kilitli dünyama dönüyorum.
