Çok sonraları anladım ki;
Esaret sensizlikmiş meğer.
Dünya kör bir zindan sanki.
Gardiyanı günahkar saatler.

Kırbaç gibi inen sorguların mengenesinde tek başına ben,
İnsaf dilenir gibi nefes alırken,
Öğrendim, soğurmuş her gölgesinden.

Bilmezdim acı sende gizliymiş.
Mutlulukmuş sonrası, ölmekse bedeliymiş…