Farzet ben bir hiçtim
Yani yoktum
Hiç olmamış
Hiç sevmemiştim
Hiç ağlamamış
Ve hiç gülmemiştim

Yokluktan sızmaya çalışam bir ışıktım henüz
Kendini bile göstermeyen bir ışık

Yollar arıyordum varlığa
Sebepler aramıştım sevgiye
Girişlerim olsun diye
Çıkışların kapısında beklemiştim

Yalnızdım, haksızdım, suçsuzdum

Ama bulunmadım, aranmadım hiçbir zaman
Bilinmedim, görülmedim
Belki de hiç sevilmedim