***
Yalın ve soğuktu tüm duvarlar
Sessizlik vardı her yeni adımda
Varlığa eş yoklukların ardında
Bir ben vardım, bir de yaralar
Acılar biri biri ardınca yazılmıştı kadere
Gülen yüzler de zaten tükenmişti çoktan
Ağlayışlar bazen sebepsiz bazen hiç yoktan
İnsanoğlu ilk kez bu kadar gömülmüştü kedere
***