
Haftasonları ev eğlencelerimizden biri Düğün TV’de dönüp duran 3-5 düğünü tekrar tekrar izlemek. Artık bu düğün kasetlerini, Şaban filmleri kadar iyi biliyor ve içindeki oyuncu karakterleri ailece tanıyoruz diyebilirim. Ama bu eğlence faslının tek sıkıcı yanı ve değişmez muhabbeti ‘Hadi biriniz evlenin de biz de az kurtlarımızı dökelim’ sözü karşısındaki acziyetim, anneler gününün valideye aşıladığı anaç hislerin de baskısıyla iki katına çıktı. Zaten ailedeki bekar sayısı birden fazla olduğundan annemin sonar ve sar radarları en geniş frekans bandında nonstop çalışıyor. Zaten kadın otobüste, dolmuşta, yolda, parkta, apartmandaki kızlara, hatta hastanedeki doktorlara muhtemel gelin gözüyle bakıyor. Zaten eş, dost, akraba ve hatta müdürüm bile özgürlüğümden rahatsız ve baş göz etmek sevdasında. Acayip kapana kısıldım. Çok çaresizim.
12 Mayıs 2008 at 13:48
ben o düğünleri izleyip kendime kız bakıyom
)) artıkın anneme takılıp komşu düğünleriyle uğraşmıyom… aştım olayı