‘Asıl vitamini orda’ derdi hep eskiler. Ben de çocukluğumdan bu yana -biraz da kolayıma geldiği için- elma, armut, şeftali gibi birçok meyveyi kabuğuyla yerim. Hatta ortam müsaitse ve bana ‘çingene’ imişim gibi bakmayacak insanlarla isem, portakalın iç kabuğunu da yerim. Üzüm ve karpuz gibi meyvelerin çekirdeklerini ayıklama gibi bi adetim de yoktur. Çatur çutur yerim bütününü. Çocuk iken ne kadar çok kiraz, vişne yediğim belli olmasın ve delil kalmasın diye küçük çekirdeklerini bile yutardım. Şimdi de bana sunulan meyve tabağı tertemizdir alınır genelde. Annem de bu yönümü çok sever.
Nitekim, şuan itibariyle öğrendim ki; bilim üzüm konusunda beni destekliyormuş.
