Anladım
Seni seviyorum
***
Biliyor musun?
Yokluğunda artan bir şiddetle hem de…
Senden kalanların gölgesindeki hayatıma sana ait olmayan renkleri katmadım hiç
Ve asla ihanet etmedim sevgine
Koymadım başka isimler yerine. Bıraktım öylece köhneleşse bile. Bıraktım kendime.
Bir dönem sensizlik ile sessizlik arasındaki benzerlikleri araştırdım gecelerce. Karanlıklar yokluğunu gizlerken ben şiirler yakardım mumlar yerine. Ateşinde yanarken alevlerden korktum. Ve dumanıma başka isler bulaştırmadım.
Sen kokan her günün sabahında ilk senden kalan nefesleri çektim içime ve güne açtım gözlerimi.
Senden izler sarmışken ruhumu ihanet edemedim bedenime. Ellerimle varlığını yoklarken boşluklarda kapandım içime. Ve bu kapanışlar o kadar uzardı ki; kendimde bulurdum seni. Söylemezdim kimseye. Sen bile bilmedin
Korktum. İzleri gizledim.
***
Kendime fısıldadım yağan yağmura aldırış etmeden.
Islak dudaklarımda iki hece
Seni seviyorum
Seni hala seviyorum
21 Şubat 2007 at 11:05
Yeni siten hayırlı olsun
12 Nisan 2007 at 22:16
waow bu cok guzel hirsizlik yapicam
22 Aralık 2008 at 16:08
Mukemmel yaaa. Sanki benim icimdekileri söylememe yardimci oluyormus gibi okudum. Paylasabilirmiyim sitemde? Kendimi ifade edebilmek icin bana bu siir lazim. Yuregine saglik!!!
11 Haziran 2009 at 2:45
Blogunu biraz karıştırırken ilk yazını merak ettim ve başladım okumaya..
Gelelim sevgiye, nasıl bir duygudur anlayamadım..Kimisi ondan dolayı ağlar,kimisi ondan dolayı güler.. Yaşamalı ama insan bu duyguyu..Yaşamalı ki, kendini tanımalı.. Nasıl mı? insan sevince dili başka söyler..Kulakların bile ne söylediğine inanamaz..Yüreği başka çarpar, nefesini daha bi başka çeker içine..Hayatı daha bir başka görür..Ve kişi anlar neler yapabileceğini..Sınırlarının ne kadar geniş yüreğinin ne derece de büyük olduğunu anlar.. sevgilinin ardından kalanlarsa işte böyle cümlelere dökülüp, satırları kurşunlar..